Επεξήγηση Προτύπων Οπτικών Ινών Πολλαπλών Τρόπων: OM1 vs OM2 vs OM3 vs OM4 vs OM5

Στη σύγχρονη οπτική δικτύωση μικρής απόστασης,πρότυπα πολυτροπικών ινώνδεν είναι μόνο ονομασίες ετικετών. Καθορίζουν πώς συμπεριφέρεται μια κατηγορία ινών όσον αφορά τη γεωμετρία του πυρήνα, το εύρος ζώνης, τα υποστηριζόμενα οπτικά στοιχεία και την πρακτική εμβέλεια μετάδοσης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα OM1, OM2, OM3, OM4 και OM5 έχουν τόσο μεγάλη σημασία στους κορμούς των επιχειρήσεων, στις συνδέσεις πανεπιστημιούπολης και ειδικά στα υφάσματα μεταγωγής κέντρων δεδομένων. Καθώς η πυκνότητα της κυκλοφορίας αυξάνεται με το cloud computing, τα clusters AI, την κυκλοφορία διακομιστή ανατολής-δύσης και τις ταχύτερες ανοδικές συνδέσεις μεταγωγής, η επιλογή λανθασμένου βαθμού OM μπορεί να δημιουργήσει ένα σκληρό ανώτατο όριο αναβάθμισης πολύ πριν το εργοστάσιο καλωδίωσης φτάσει στο φυσικό τέλος της ζωής του.Προσαρμογέας ήχου.pdf

Οι πέντε κατηγορίες OM αντικατοπτρίζουν επίσης μια πραγματική αλλαγή τεχνολογίας. Τα πρώιμα συστήματα πολλαπλών λειτουργιών κατασκευάστηκαν γύρω από τις αποστάσεις μετάδοσης της εποχής LED και παλαιού τύπου LAN. Οι μεταγενέστερες γενιές βελτιστοποιήθηκαν γιαΒασισμένο σε VCSELοπτικά μικρής απόστασης και τελικά γιαπολυλειτουργικό ευρείας ζώνηςλειτουργία που υποστηρίζει στρατηγικές μετάδοσης πολλαπλών μηκών κύματος όπως το SWDM. Κατανοώντας ότι η εξέλιξη είναι το κλειδί για τη σωστή ανάγνωση των προδιαγραφών και τη λήψη καλύτερων σχεδιαστικών αποφάσεων.

Τα πρότυπα πολυτροπικών ινών είναι κατηγορίες απόδοσης ταξινομημένων OM που χρησιμοποιούνται για τη διάκριση της πολυτροπικής ίνας κατά μέγεθος πυρήνα, συμπεριφορά εύρους ζώνης, υποστηριζόμενες πηγές φωτός και πρακτική προσέγγιση σε οπτικά δίκτυα μικρής απόστασης.Στην τρέχουσα γλώσσα καλωδίωσης, η οικογένεια OM εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο προτύπων που χρησιμοποιείται από την TIA και το ISO/IEC για την ταξινόμηση των οπτικών ινών για δομημένη καλωδίωση και υποστήριξη εφαρμογών δικτύου.

Εικονογράφηση εξωφύλλου Standards Multimode Fiber

Η πολύτροπη ίνα μεταφέρει φως σε πολλές διαδρομές ή τρόπους διάδοσης ταυτόχρονα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο πυρήνας του είναι μεγαλύτερος από την ίνα απλής λειτουργίας και είναι ελκυστικός για συνδέσμους μικρής εμβέλειας που εκτιμούν τα οπτικά χαμηλότερου κόστους, την ευκολότερη ανοχή ευθυγράμμισης και την ανάπτυξη του κέντρου δεδομένων υψηλής πυκνότητας. Αντίθετα, η ίνα μονής λειτουργίας προορίζεται για πολύ μεγαλύτερες συνδέσεις και ένα διαφορετικό οπτικό μοντέλο προϋπολογισμού. Στην πρακτική μηχανική LAN και κέντρου δεδομένων, η πολυλειτουργία παραμένει ισχυρότερη εκεί όπου η εμβέλεια είναι σχετικά μικρή και τα οικονομικά πομποδέκτη έχουν σημασία.

Οι κλάσεις OM έχουν σημασία επειδή επηρεάζουν άμεσα τα οπτικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν, πόσο μακριά μπορεί να τρέξει μια σύνδεση, εάν μια εγκατεστημένη εγκατάσταση μπορεί να υποστηρίξει την επόμενη γενιά Ethernet και εάν μια διαδρομή αναβάθμισης θα απαιτήσει νέα καλωδίωση ή μόνο νέους πομποδέκτες. Ένας σχεδιαστής δικτύου δεν επιλέγει πραγματικά μεταξύ χρωμάτων ή ετικετών. Ο σχεδιαστής επιλέγει μεταξύ διαφορετικών κατηγοριών εύρους ζώνης, διαφορετικών ανώτατων ορίων απόστασης και διαφορετικών επιλογών μελλοντικής μετεγκατάστασης.

Ο βασικός φυσικός περιορισμός της πολυτροπικής ίνας είναιτροπική διασπορά. Επειδή πολλές διαδρομές φωτός διαδίδονται ταυτόχρονα, διαφορετικοί τρόποι λειτουργίας δεν φτάνουν στον δέκτη ακριβώς την ίδια στιγμή. Αυτή η χρονική εξάπλωση διευρύνει τους παλμούς και μειώνει τον χρησιμοποιήσιμο συνδυασμό ταχύτητας και απόστασης. Με όρους μηχανικής, η πολυτροπική ίνα δεν είναι θεμελιωδώς αδύναμη. Απλώς διέπεται από έναν μηχανισμό διασποράς που πρέπει να ελέγχεται πιο προσεκτικά καθώς αυξάνονται τα ποσοστά γραμμής.

Σύγκριση δομής ινών πολλαπλών λειτουργιών έναντι μονής λειτουργίας

Σε παλαιότερα σχέδια πολλαπλών λειτουργιών, διαφορετικές οπτικές διαδρομές μέσα στην ίνα δημιουργούσαν μεγαλύτερες διαφορές καθυστέρησης μεταξύ των λειτουργιών. Αυτή η εξάπλωση καθυστέρησης αυξάνει τις παρεμβολές μεταξύ συμβόλων και καθιστά δυσκολότερη την υποστήριξη υψηλότερων ρυθμών δεδομένων σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που η προσέγγιση πολλαπλών λειτουργιών εξαρτάται από την εφαρμογή και γιατί δύο ίνες που μοιάζουν εξωτερικά μπορεί να συμπεριφέρονται πολύ διαφορετικά στα 10G, 40G, 100G ή 400G.

Η σύγχρονη πολύτροπη ίνα χρησιμοποιεί αβαθμολογημένος-δείκτηςπροφίλ για μείωση της ποινής διασποράς. Αντί να διατηρεί σταθερό τον δείκτη διάθλασης του πυρήνα, η ίνα διαβαθμισμένου δείκτη αλλάζει τον δείκτη σε όλο τον πυρήνα, έτσι ώστε οι διαφορετικοί τρόποι λειτουργίας να καθυστερούν πιο έξυπνα. Το αποτέλεσμα είναι χαμηλότερη καθυστέρηση διαφορικής λειτουργίας, καλύτερο εύρος ζώνης και πολύ καλύτερη υποστήριξη για μετάδοση υψηλής ταχύτητας μικρής απόστασης από ό,τι θα μπορούσαν να παρέχουν οι παλαιότερες ιδέες βηματικού δείκτη.

Εάν εξακολουθεί να υπάρχει ένα σφάλμα προδιαγραφών που κάνουν οι μηχανικοί, αυτό αντιμετωπίζει όλους τους αριθμούς εύρους ζώνης πολλαπλών λειτουργιών ως ισοδύναμους. Δεν είναι. Στις συζητήσεις για τις ίνες OM,OFLκαιEMBπεριγράψτε διαφορετικές συνθήκες εκτόξευσης και επομένως σας πω διαφορετικά πράγματα για την ίνα. Αυτή η διάκριση γίνεται κρίσιμη από το OM3 και μετά.

Τροπική Διασπορά και Αρχή Διαβαθμισμένου Δείκτη

OFL, ή το υπεργεμισμένο εύρος ζώνης εκκίνησης, σχετίζεται με συνθήκες εκκίνησης τύπου LED. Είναι ο παλαιότερος τρόπος περιγραφής του εύρους ζώνης πολλαπλών λειτουργιών και παραμένει σχετικός για την κατανόηση των πρώιμων τάξεων OM και της βασικής συμπεριφοράς τρόπων. Τα OM1 και OM2 είναι βασικά κατηγορίες ινών της εποχής OFL, και ακόμη και για νεότερες κατηγορίες, το OFL από μόνο του δεν περιγράφει πλήρως την πραγματική απόδοση VCSEL.

EMB, ή το αποτελεσματικό εύρος ζώνης, είναι η πιο σημαντική μέτρηση για την πολυτροπική ίνα βελτιστοποιημένη με λέιζερ, επειδή αντικατοπτρίζει πολύ πιο ρεαλιστικά τις συνθήκες εκκίνησης που βασίζονται σε VCSEL. Στην περίληψη των κλάσεων OM του Fluke, το OM3 παρατίθεται στο2000 MHz·km EMBστα 850 nm, ενώ τα OM4 και OM5 αναφέρονται στο4700 MHz·km EMBστο ίδιο μήκος κύματος. Αυτό είναι ένα σημαντικό μέρος του γιατί τα OM3, OM4 και OM5 συμπεριφέρονται διαφορετικά στα σύγχρονα οπτικά μικρής απόστασης.

Η βελτιστοποιημένη με λέιζερ πολύτροπη ίνα δεν είναι απλώς "καλύτερη πολυλειτουργική". Είναι κατασκευασμένο με ίνες γύρω από την πραγματική συμπεριφορά μετάδοσης VCSEL και τον αυστηρότερο έλεγχο της καθυστέρησης διαφορικής λειτουργίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το EMB έγινε μια τόσο σημαντική σειρά προδιαγραφών για τα OM3, OM4 και OM5, ενώ τα OM1 και OM2 παραμένουν κλάσεις παλαιού τύπου χωρίς απαίτηση EMB με την ίδια έννοια.

Ο ευκολότερος τρόπος για να κατανοήσετε τα OM1 μέσω του OM5 είναι να τα δείτε ως τρεις εποχές. Τα OM1 και OM2 ανήκουν στην παλαιού τύπου εποχή με επίκεντρο τα LED. Τα OM3 και OM4 ανήκουν στη βελτιστοποιημένη με λέιζερ εποχή VCSEL. Το OM5 επεκτείνει αυτή τη λογική σεπολυτροπική ίνα ευρείας ζώνης, όπου η πρόταση τιμής περιλαμβάνει μετάδοση πολλαπλών μηκών κύματος μέσω ίνας διπλής όψης και όχι μόνο μεγαλύτερο εύρος ζώνης 850 nm.

Εικονογράφηση εύρους ζώνης OFL έναντι EMB

Το OM1 χρησιμοποιεί α62,5 μmcore και OM2 χρήσεις50 μm. Και οι δύο είναι παλαιότερες κλάσεις πολλαπλών λειτουργιών χωρίς καθορισμένο EMB στον πίνακα αναφοράς Fluke. Τα OM3, OM4 και OM5 παραμένουν50 μmκλάσεις, αλλά μετακινούνται σε περιοχή απόδοσης βελτιστοποιημένης με λέιζερ όπου ο έλεγχος EMB και DMD γίνεται κεντρικός στην υποστήριξη εφαρμογών.

Αυτή η μετάβαση αντιστοιχίζεται επίσης απευθείας στο ιστορικό εφαρμογών. Τα OM1 και OM2 ήταν χρήσιμα σε πρώιμα περιβάλλοντα LAN και πανεπιστημιούπολης. Το OM3 έγινε σημαντικό όταν το Ethernet μικρής πρόσβασης 10G μεταφέρθηκε στο mainstream switching κέντρου δεδομένων. Το OM4 ενίσχυσε αυτόν τον ρόλο για συνδέσμους μικρής απόστασης 40G και 100G, ενώ το OM5 εισήχθη για να υποστηρίξει περιπτώσεις χρήσης ευρείας ζώνης, όπως το SWDM και άλλες διπλές προσεγγίσεις πολλαπλών μηκών κύματος.

Το OM1 είναι η παλαιότερη κύρια κατηγορία OM και το πιο σαφές παράδειγμα του γιατί η εγκατεστημένη ποιότητα ινών έχει σημασία κατά τις αναβαθμίσεις. Χρησιμοποιεί α62,5 μmcore, βασίζεται σε παλαιότερη συμπεριφορά εύρους ζώνης πολλαπλών λειτουργιών και γίνεται καλύτερα κατανοητό σήμερα ως μια κατάσταση υποδομής παλαιού τύπου και όχι ως στόχος για νέο σχεδιασμό.

Στην αναφορά Fluke OM, το OM1 αναφέρεται ως62,5 μm, με200 MHz·km OFL στα 850 nm,500 MHz·km OFL στα 1300 nm, και εξασθένιση του3,5 dB/km στα 850 nmκαι1,5 dB/km στα 1300 nm. Ο ίδιος πίνακας δείχνει τυπικές τιμές υποστήριξης του275 m για 1000BASE-SXκαι33 m για 10GBASE-SR. Αυτοί οι αριθμοί εξηγούν γιατί το OM1 γίνεται γρήγορα εμπόδιο σε οποιοδήποτε σοβαρό σχέδιο αναβάθμισης 10G.

Το OM1 εξακολουθεί να εμφανίζεται σε παλαιότερα κτίρια, πρώιμους κορμούς επιχειρήσεων και παλαιού τύπου εγκαταστάσεις δομημένης καλωδίωσης που δεν σχεδιάστηκαν ποτέ για τα σημερινά οπτικά κέντρα δεδομένων μικρής απόστασης. Η Corning σημειώνει ότι το 10GBASE-SR περιλαμβάνει επιλογές OM1 και OM2 αλλά με ελάχιστη πρόσφυση σε σύγκριση με τα OM3 και OM4, όπως ακριβώς πρέπει να σκέφτονται οι περισσότεροι μηχανικοί για το OM1 σήμερα: είναι μέρος της ιστορίας της συμβατότητας προς τα πίσω, όχι της μελλοντικής ιστορίας του σχεδιασμού.

Το OM2 αντιπροσωπεύει τη μετάβαση από62,5/125παλαιού τύπου multimode σε50/125πολυλειτουργικό. Αυτός ο μικρότερος πυρήνας μειώνει τον αριθμό των υποστηριζόμενων λειτουργιών και βελτιώνει τη συμπεριφορά του εύρους ζώνης, αλλά το OM2 εξακολουθεί να ανήκει στην παλαιού τύπου, μη βελτιστοποιημένη για λέιζερ πλευρά της οικογένειας OM.

Ο Fluke παραθέτει το OM2 ως50 μm, με500 MHz·km OFL και στα 850 nm και στα 1300 nm, καμία απαίτηση EMB με την ίδια έννοια όπως η βελτιστοποιημένη με λέιζερ ίνα και η εξασθένηση της3,5 dB/km στα 850 nmκαι1,5 dB/km στα 1300 nm. Ο ίδιος πίνακας δίνει550 m για 1000BASE-SXκαι82 m για 10GBASE-SR. Αυτό έκανε το OM2 χρήσιμο στην εποχή των gigabit, αλλά όχι αρκετά ισχυρό για τις σύγχρονες προσδοκίες αναβάθμισης μικρής εμβέλειας.

Το OM2 βελτιώθηκε επειδή ένας πυρήνας 50 μm μείωσε τη τροπική διασπορά σε σχέση με το OM1. Ωστόσο, εξακολουθεί να μην παρέχει το βελτιστοποιημένο με λέιζερ έλεγχο EMB και DMD που ορίζουν το OM3 και άνω. Με άλλα λόγια, το OM2 ήταν μια ουσιαστική βελτίωση, αλλά δεν ήταν ακόμη η αρχιτεκτονική απάντηση για περιβάλλοντα 10G, 40G ή 100G που βασίζονται σε VCSEL.

Το OM3 είναι το σημείο όπου η οπτική ίνα πολλαπλών λειτουργιών έγινε ένα πραγματικό κέντρο δεδομένων. Είναι η πρώτη ευρέως αναπτυγμένη κλάση OM που ανήκει ξεκάθαρα στη σύγχρονη εποχή VCSEL και η πρώτη που κάνει το EMB κεντρικό μέρος της συζήτησης σχεδιασμού.

Ο Fluke παραθέτει το OM3 ως50 μm, με1500 MHz·km OFL στα 850 nm,2000 MHz·km EMB στα 850 nm, εξασθένιση του3,0 dB/km στα 850 nmκαι1,5 dB/km στα 1300 nm, και τυπική υποστήριξη του300 m για 10GBASE-SR,100 m για 40GBASE-SR4, και100 m για 100GBASE-SR10στον πίνακα αναφοράς του. Το υλικό 40G SR4 της Cisco χρησιμοποιεί επίσης100 m στο OM3ως σημείο αναφοράς μικρής απόστασης.

Το OM3 κυκλοφόρησε στην αγορά τη στιγμή που το Ethernet μικρής πρόσβασης 10G έγινε λειτουργικά σημαντικό στα κέντρα δεδομένων. Παρείχε τη σωστή ισορροπία της προσέγγισης, του αριθμού ινών και του κόστους του πομποδέκτη για την ανάπτυξη στο top-of-rack και τη συγκέντρωση. Ταιριάζει επίσης φυσικά σε παράλληλη οπτική που βασίζεται σε MPO για πρώιμες συνδέσεις πολλαπλών λειτουργιών 40G και 100G, γι' αυτό και το OM3 παρέμεινε κοινό πολύ μετά την εμφάνιση του OM4.

Το OM4 παίρνει τη σχεδιαστική φιλοσοφία OM3 και την προωθεί περαιτέρω. Είναι ακόμα αΠολυτροπική ίνα βελτιστοποιημένη με λέιζερ 50/125 μm, αλλά με υλικά υψηλότερο EMB και καλύτερο χώρο κεφαλής μικρής απόστασης για πιο γρήγορες εφαρμογές. Σε πρακτικούς μηχανολογικούς όρους, το OM4 είναι συχνά η κύρια επιλογή πολλαπλών λειτουργιών υψηλής απόδοσης για σοβαρό σχεδιασμό κέντρων δεδομένων.

Ο Fluke παραθέτει το OM4 στο3500 MHz·km OFLκαι4700 MHz·km EMBστα 850 nm, με3,0 dB/kmεξασθένηση στα 850 nm ως ελάχιστη τιμή αναφοράς, σημειώνοντας επίσης ότι ορισμένοι πωλητές αναφέρουν2,3 dB/km. Ο πίνακας εφαρμογής του δείχνει150 m για 40GBASE-SR4και150 m για 100GBASE-SR10, ενώ τα οπτικά μικρού μήκους 40G SR4 και 100G της Cisco χρησιμοποιούν με συνέπεια150 m στο OM4/OM5ως τάξη πρακτικής προσέγγισης. Για 10G, συχνά χρησιμοποιούνται πίνακες προσανατολισμένοι σε πρότυπα400 m στο OM4, αν και οι premium σχεδιασμένες λύσεις και η βιβλιογραφία των προμηθευτών μπορεί να αναφέρουν μεγαλύτερα νούμερα.

Η διαφορά μηχανικής μεταξύ OM3 και OM4 δεν είναι αφηρημένη. Ο Fluke σημειώνει ρητά ότι το υψηλότερο EMB του OM4 σημαίνει ότι μπορεί να μεταδώσει περισσότερες πληροφορίες στην ίδια απόσταση ή τις ίδιες πληροφορίες σε μεγαλύτερη απόσταση από το OM3. Αυτό μεταφράζεται σε μεγαλύτερο περιθώριο, μεγαλύτερη ευελιξία στην επιλογή οπτικών και λιγότερη πίεση σχεδιασμού κοντά στα όρια της απόστασης. Σε πολλά πραγματικά έργα, αυτή είναι η διαφορά μεταξύ ενός άνετου σχεδιασμού και ενός εύθραυστου.

Το OM5 συχνά παρεξηγείται. Δεν περιγράφεται καλύτερα ως "γρηγορότερο OM4". Περιγράφεται καλύτερα ωςMultimode κατηγορίας OM4 με πρόσθετο χαρακτηρισμό ευρείας ζώνης για μετάδοση πολλαπλών μηκών κύματος. Αυτή η διάκριση έχει σημασία, επειδή το OM5 δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα μόνο όταν η στρατηγική οπτικής μπορεί πραγματικά να χρησιμοποιήσει αυτά τα προστιθέμενα μήκη κύματος.

Ο Fluke περιγράφει το OM5 ως με απόδοση παρόμοια με το OM4 για απώλεια εισαγωγής και υποστηριζόμενες αποστάσεις στα 850 nm, αλλά προσθέτει ένα χαρακτηριστικό διαφοροποίησης: λειτουργία πέραν των 850 nm σε880 nm, 910 nm και 940 nm, συν μια τιμή εξασθένησης του2,3 dB/km στα 953 nm. Οι Corning και Fluke και οι δύο χαρακτηρίζουν το OM5 ως κλάση πολλαπλών λειτουργιών ευρείας ζώνης και ο Fluke δηλώνει ξεκάθαρα ότι το OM5 είναι ουσιαστικά μια ίνα τύπου OM4 με πρόσθετο χαρακτηρισμό εύρους ζώνης σε953 nm.

Αυτός ο επιπλέον χαρακτηρισμός είναι αυτός που επιτρέπει τη συνομιλία του OM5SWDM,BiDi, και απόδοση διπλής ίνας. Αντί να βασίζεται μόνο στην παράλληλη οπτική σε περισσότερες ίνες, ένας πομποδέκτης πολλαπλών μηκών κύματος μπορεί να επαναχρησιμοποιήσει αποτελεσματικότερα ένα διπλό κανάλι πολλαπλών λειτουργιών. Στη σωστή εφαρμογή, αυτό βελτιώνει την απόδοση των οπτικών ινών και μπορεί να απλοποιήσει τη μετανάστευση όπου πρέπει να διατηρηθεί η υπάρχουσα διπλή υποδομή. Δείχνουν τα δεδομένα 100G SR1.2 BiDi της Cisco70 m στο OM3, 100 m στο OM4 και 150 m στο OM5, ενώ εμφανίζεται η μονάδα διπλής όψης BiDi 400G της Cisco70 m στο OM4 και 100 m στο OM5.

Η καθοδήγηση OM4-vs-OM5 της Cisco καθιστά σαφή τη λογική επιλογής:Το OM5 δεν είναι εγγενώς καλύτερο από το OM4. Παρέχει αυξημένη πρόσβαση μόνο όταν οι λωρίδες πομποδέκτη λειτουργούν στα μεγαλύτερα μήκη κύματος που έχει σχεδιαστεί να υποστηρίζει το OM5. Για συμβατικάΜόνο 850 nmπολυτροπικοί πομποδέκτες, το OM4 παραμένει μια οικονομικά αποδοτική απάντηση. Η Corning κάνει παρόμοιο σημείο από τη θετική πλευρά: το OM5 γίνεται ελκυστικό όταν τα 100G συνδέονται στο100 έως 150 μεύρος αναμένεται να χρησιμοποιηθείBiDi ή SWDMοπτική. Αυτό είναι το σωστό μηχανικό πλαίσιο για το OM5.

Ο παρακάτω πίνακας είναι ο πιο χρήσιμος τρόπος σύγκρισης της οικογένειας OM με μια ματιά. Συνδυάζει τις κύριες διακρίσεις φυσικής και απόδοσης που χρησιμοποιούν οι μηχανικοί κατά την επιλογή.

Οι δύο πιο σημαντικές προφυλάξεις είναι απλές. Πρώτον, οι αριθμοί απόστασης εξαρτώνται πάντα απόκαι οι δύοη κλάση ινών και ηοπτική αρχιτεκτονική. Δεύτερον, το OM5 δεν ξεπερνά αυτόματα το OM4 σε κάθε περίπτωση 100G ή 400G. Το πλεονέκτημά του εμφανίζεται όταν ο πομποδέκτης χρησιμοποιεί πραγματικά το παράθυρο ευρύτερου μήκους κύματος που σχεδιάστηκε να υποστηρίζει το OM5.

Μια καλή απόφαση επιλογής πολλαπλών λειτουργιών είναι πραγματικά μια ερώτηση σχετικά με την εγκατεστημένη βάση, την προσέγγιση στόχου, τον οδικό χάρτη οπτικών και τη φιλοσοφία μετανάστευσης. Ο λάθος τρόπος επιλογής είναι να υποθέσουμε ότι ο υψηλότερος αριθμός OM είναι αυτόματα η σωστή απάντηση. Ο σωστός τρόπος είναι να ρωτήσετε ποια μέθοδος μετάδοσης θα χρησιμοποιηθεί πραγματικά κατά τη διάρκεια ζωής της εγκατάστασης καλωδίωσης.

Σύγκριση εξέλιξης και απόδοσης OM1 έως OM5

Εάν ένας ιστότοπος περιέχει ήδηOM1ήΟΜ2, ότι η ίνα θα πρέπει γενικά να αντιμετωπίζεται ως περιορισμός παλαιού τύπου. Μπορεί να εξακολουθεί να υποστηρίζει συνδέσμους χαμηλότερης ταχύτητας ή περιορισμένες υπηρεσίες μικρής πρόσβασης, αλλά δεν αποτελεί ισχυρό θεμέλιο για μοντέρνο σχεδιασμό 10G και δεν ευθυγραμμίζεται καλά με την τρέχουσα πρακτική οπτικών κέντρων δεδομένων. Στα περισσότερα σοβαρά σενάρια αναβάθμισης, το ζήτημα της μηχανικής δεν είναι εάν το OM1 ή το OM2 μπορούν να επεκταθούν περαιτέρω, αλλά εάν η αντικατάστασή τους θα αποφύγει μια δεύτερη διακοπή αργότερα.

Για συμβατικό σχεδιασμό κέντρων δεδομένων μικρής πρόσβασης που βασίζεται σε VCSEL,ΟΜ4παραμένει η ασφαλέστερη mainstream επιλογή. Προσφέρει ουσιαστικά καλύτερο εύρος ζώνης από το OM3 και υποστηρίζει τις κατηγορίες 40G και 100G μικρής απόστασης που χρησιμοποιούνται συνήθως σε δομημένα περιβάλλοντα πολλαπλών λειτουργιών. Το OM3 μπορεί ακόμα να δικαιολογηθεί σε έργα που είναι ευαίσθητα στον προϋπολογισμό ή σε έργα επέκτασης παλαιού τύπου, αλλά για νέο σχεδιασμό, το OM4 συνήθως παρέχει καλύτερη ισορροπία περιθωρίου προς κόστος.

Εάν ο οδικός χάρτης περιλαμβάνει ρητάBiDi,SWDM, ή διατήρηση διπλής ίνας για σενάρια πυκνής μετανάστευσης,ΟΜ5αξίζει σοβαρής προσοχής. Εκεί δημιουργεί πραγματική αξία. Αλλά εάν το σχέδιο ανάπτυξης παραμένει επικεντρωμένο στα συμβατικάΜόνο 850 nmοπτικά πολλαπλών λειτουργιών, το OM5 δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως προεπιλεγμένη αναβάθμιση. Ειδικά για το 400G, η σωστή απάντηση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ακριβή οικογένεια οπτικών: ορισμένες μονάδες διπλής όψης BiDi παρουσιάζουν πλεονέκτημα προσέγγισης OM5, ενώ άλλες προσεγγίσεις πολλαπλών λειτουργιών 400G είναι ήδη πλήρως βιώσιμες στο OM4.

Τα μικτά περιβάλλοντα OM είναι κοινά στον πραγματικό κόσμο, ειδικά κατά τη διάρκεια σταδιακών αναβαθμίσεων. Το σημαντικό σημείο είναι ότι η φυσική διασύνδεση δεν εγγυάται ότι το κανάλι από άκρο σε άκρο θα λειτουργεί σαν κάθε τμήμα να ήταν ο υψηλότερος διαθέσιμος βαθμός. Στη συντηρητική πρακτική μηχανικής, ο σύνδεσμος πρέπει να αξιολογηθεί έναντι τουχαμηλότερο αποτελεσματικό τμήμα και τον πραγματικό τύπο οπτικού που χρησιμοποιείται.

Όταν εμφανίζονται διαφορετικοί βαθμοί OM σε ένα κανάλι, το περιθώριο σχεδιασμού διαμορφώνεται από την πιο αδύναμη οπτική κατάσταση σε αυτό το κανάλι και όχι από το καλύτερο καλώδιο μεμονωμένα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η συμβατότητα προς τα πίσω δεν πρέπει ποτέ να συγχέεται με την πλήρη ισοδυναμία απόδοσης. Ένας μικτός σύνδεσμος μπορεί να εξακολουθεί να λειτουργεί, αλλά ο υποστηριζόμενος χώρος προσέγγισης και αναβάθμισης θα πρέπει να προγραμματιστεί συντηρητικά.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό γιαOM4 και OM5. Η Corning σημειώνει ότι το OM5 είναι συμβατό με το OM4 και υποστηρίζει συστήματα απλού και πολλαπλού μήκους κύματος, αλλά η Cisco τονίζει ότι το OM5 προσφέρει επιπλέον αξία μόνο για λωρίδες υψηλότερου μήκους κύματος και όχι για κάθε οπτικό σύστημα πολλαπλών λειτουργιών. Έτσι, εάν ένα μικτό κανάλι OM4/OM5 μεταφέρει συνηθισμένη κίνηση 850 nm, η πρακτική λογική σχεδιασμού παραμένει κοντά στη συμπεριφορά OM4.

Η σύντομη απάντηση δεν είναι «OM5 γιατί είναι νεότερο». Η απάντηση της μηχανικής είναι πιο ακριβής.Τα OM1 και OM2 είναι κλάσεις παλαιού τύπου. Το OM3 είναι η ελάχιστη σοβαρή σύγχρονη γραμμή βάσης πολλαπλών λειτουργιών. Το OM4 είναι η κύρια επιλογή υψηλής απόδοσης για τα περισσότερα συμβατικά περιβάλλοντα κέντρων δεδομένων μικρής πρόσβασης. Το OM5 είναι η εξειδικευμένη αναβάθμιση όταν ένας διπλός οδικός χάρτης πολλαπλών μηκών κύματος κάνει ουσιαστικό τον σχεδιασμό ευρείας ζώνης του.

Εάν διατηρείτε παλιά κτιριακή υποδομή, αντιμετωπίστε τα OM1 και OM2 ως προσωρινά παλαιά περιουσιακά στοιχεία και όχι ως μακροπρόθεσμη στρατηγική. Εάν κατασκευάζετε ή ανανεώνετε μια συμβατική εγκατάσταση κέντρων δεδομένων, το OM4 είναι συνήθως η πιο ισορροπημένη απάντηση. Εάν το σχέδιο μετεγκατάστασής σας εξαρτάται από την αξιοποίηση των καναλιών πολλαπλής λειτουργίας διπλής όψηςBiDi,SWDM, ή παρόμοια οπτικά αποδοτικά σε μήκος κύματος, το OM5 γίνεται στρατηγικά σχετικό. Επομένως, το καλύτερο πρότυπο πολυτροπικών ινών σήμερα δεν είναι καθολικό. Είναι αυτό που ταιριάζει με τον πραγματικό οδικό χάρτη οπτικών πίσω από το εργοστάσιο καλωδίωσης.